U bent hier

Let there be chaos!

Het is bijna 13u, Gina en ik roken buiten nog een sigaretje terwijl we op de anderen wachten. Marleen en Eef zouden er niet zijn vandaag. Jasper komt misschien later?

Om vijf na één beslissen we dat we “en petit comité” zullen vergaderen.

 

We starten met een rondje over hoe we erbij zitten en vragen ons af hoe twee chaoten die snel afgeleid en overprikkeld zijn iets concreet tot stand kunnen brengen. We zijn allebei namelijk van het type dat super enthousiast en energiek worden als ze depressief zijn. Net dan hebben we eigenlijk rust nodig en moeten we proberen geheel tot stilstand te komen. In onze veelvuldige contacten bij de WED met onder andere Eef, die net stilvalt en zich terugtrekt als het niet goed gaat, leerden wij hoe en waar we onze rust kunnen gaan halen. En Eef vond in die contacten een manier om zichzelf te “activeren”. Hoewel geen lotgenoot, leerde onze procesbegeleider Jasper van ons al heel wat tips en trucs om negatieve stress te weren, en noemde ons zelfs ideale burnout-coaches. Voor het namiddag-gedeelte van de volgende WED-bijeenkomst bereiden Gina en Tanguy samen een workshop voor rond seksualiteit. Ze komen uit heel verschillende werelden en zijn bijna tegenpolen wat hun eigen beleving aangaat, maar vinden elkaar in een gemeenschappelijk verlangen naar intimiteit en liefde.

 

En zo gaan onze gesprekken door, van het ene voorbeeld naar het andere. We landen bij het belang van lotgenotencontact en hoe we zelf aan den lijve al vaak ondervonden hebben dat, hoe verschillend wij en onze diagnoses ook zijn, we voortdurend van elkaar leren. Doordat we allemaal ook doordrongen zijn van de herstelvisie en de attitudes die daarbij horen, is het contact op zich al herstelbevorderend en werkt het tevens preventief op het gebied van herval. We verruimen voortdurend onze blik, herkennen signalen bij elkaar en herkennen onszelf ook in elkaar. De uitwisseling van ideeën en ervaringen die verschillend zijn van onze eigen beleving, geeft ons meer inzicht in onszelf en ons eigen functioneren. Dat leidt dan vanzelfsprekend tot betere zelfzorg.

 

Let there be chaos, was onze leuze aan het begin van deze vergadering en petit comité. De stress die we voelden lieten we zijn. Relax, nothing is under control, zegt Gina altijd. En dat deden we, ontspannen in de chaos, zonder oordeel, mild en onbevangen. En er kwam alsnog iets op papier. :)

 

P.S. Ter uitbreiding van ons “petit comité” gaan we op zoek naar enthousiaste chaoten, pietjes precies, verhalenvertellers, dromers, realisten en kritikasters die mee ambassadeur willen zijn van de herstelvisie en de positieve effecten van lotgenotencontact willen ondervinden. Geïnteresseerd? Geef een seintje via de contactpagina, kom langs tijdens het inloopmoment op vrijdag van 15u tot 16u30 of spreek gewoon een medewerker aan. Tot binnenkort!